براي بحث و گفت‌وگو درباره كتاب « امنيت رواني در محيط كار » نوشته ايمي ادموند‌سون به شركتي مي‌روم كه مديرانش فهميده‌اند، خواندن كتاب ضرورت مهمي براي ادامه بقا، رشد و تغيير است .

كتاب را با مديران مياني بررسي مي‌كنيم . قرار است امنيت رواني در شركت تقويت شود . يا بهتر بگويم به تعبير ادموند‌سون فضايي ايجاد شود كه اعضاي تيم احساس كنند براي ريسك‌هاي بين‌فردي (سوال پرسيدن، بيان ترديد، اعتراف به اشتباه، درخواست كمك، مخالفت محترمانه با مافوق و….) شخص با تحقير، تنبيه و اخراج روبه‌رو نشود . فضايي كه نسبتا ايجاد شده است . اين را از همان لحظه اولي كه وارد شركت مي‌شوم متوجه مي‌شوم . در گوشه‌اي، مكاني براي كشيدن سيگار درست كرده‌اند . حداقل از درخفا سيگار كشيدن و وادرار كردن كاركنان به دروغ جلوگيري كرده‌اند.

وقت بحث عده‌اي از نقش خودشان در ايجاد امنيت رواني غافل مي‌مانند . تعداد اندكي همچون شخصيت هميشه مايوس سريال كارتوني گاليور مدام از نشدن، شكست خوردن و به مقصد نرسيدن مي‌گويند‌! انگار در ذهنشان تغيير امكان‌پذير نيست . بحث مي‌كنيم و به اينجا مي‌رسيم كه كار نشد ندارد . هم نظر مي‌شويم كه تغيير در ابعاد مختلف ايستادگي و مداومت مي‌خواهد و تاوان دارد . زمانبر هم هست . يكي يا خودم به ممنوعيت استفاده سياه‌پوستان از آبخوري و دستشويي سياه‌پوستان در امريكا اشاره مي‌كند يا مي‌كنم . آن‌زمان كمتر كسي فكر مي‌كرد اين ممنوعيت رفع شود و روزي برسد كه سياه‌پوستي بر صندلي رياست‌جمهوري امريكا بنشيند و از دستشويي كاخ استفاده كند . چند نفري هم از پوشش و شرايط كشور خود‌مان مثال مي‌زنند . ته ته جلسه حال همه خوب است و حال خودم بهتر از همه ! چرا كه به نقطه صفري رسيده‌ايم كه هر كدام ما مي‌توانيم نقش مهمي در تغييرات ايجاد كنيم .

فرمان تغيير هميشه از بالا صادر نمي‌شود گاهي وقت‌ها حكم تغييرات را سماجت، استدلال، تلاش و ايستادگي افراد پايين دست، مردم عادي، دختران و پسران كم سن و سال و….. امضا مي‌كنند . تاوان هم مي‌دهند . در همه جاي دنيا همين‌طور است . البته خيلي بهتر است كه تغييرات با درك بالاي مديران عالي يك شركت، پدران خانواده، افراد تاثيرگذار در كشورها و…. به جريان بيفتد . نه با زور و بخشنامه ! نه با بگير و ببند و بشين و پاشو…. بلكه با همدلي، گفت‌وگو و ايجاد امنيت رواني در خانه، مجتمع، شركت، سازمان، كشور و دنيا . لطفا دوباره تعريف امنيت رواني را در ذهنتان مرور كنيد .

كتاب را هم فرصت كرديد بخوانيد (خصوصا اگر نماينده مجلس، وزير، مديرعامل شركت، پدر خانواده و…. هستيد) شايد آنوقت نقش‌تان را در زندگي ديگران بهتر بازي كنيد.

حسن لطفی – نویسنده و منتقد اجتماعی