امید ندارم که از دریای غم و اندوه مظلومیت دختر پیامبر (ص) به ساحل برسم و به جز اشک ریختن در فراغ حضرت زهرا (س) کاری از دستم برنمی‌آید. با دانستن غم‌های حضرت فاطمه چگونه می‌توان شاد زندگی کرد؟

به بستر فاطمه افتاده و مولا پرستارش
ببین حال پرستارو، مپرس احوال بیمارش

کسی از آشنایان هم به دیدارش نمی‌آید
بود چشمش به در، تا کی اجل آید به دیدارش؟

علی از چشم زهرا چشم خود را برنمی‌دارد
مجسم می‌کند عشق و فداکاری و ایثارش

کند اشک علی را پاک با دستی که بشکسته
نخواهد اشک مظلومی فرو ریزد به رخسارش

علی گه در بغل زانو، گهی سر بر سر زانوست
تو گویی از جدایی می‌کند زهرا خبردارَش

به زحمت واکند چشم و، به سختی می‌نهد برهم
رمق رفته دگر از دیده تا صبح بیدارش

علی انسانی